/AD-Gofteha.jpg)
/AD-Ahkam.jpg)
صفحه اصلی 
تازه ها تازه های علمی چقدر براي تحقيقات ايدز در كشور هزينه ميكنيم؟
تازه ها تازه های علمی چقدر براي تحقيقات ايدز در كشور هزينه ميكنيم؟
| چقدر براي تحقيقات ايدز در كشور هزينه ميكنيم؟ |
|
مدير پژوهشي مرکز تحقيقات ايدز ايران گفت: محدوديت در جذب نيروي انساني و کمبود بودجه ازجمله چالشهاي مرکز تحقيقات ايدز ايران است که اين موضوع باعث ايجاد تاخير در دستيابي به افق هاي پژوهشي تعيين شده در برنامه هاي استراتژيک مي شود.
دکتر حسين جباري در گفتوگو با خبرنگار پژوهشي ايسنا منطقه علوم پزشکي تهران، کمبود بودجه، محدوديت فضاي فيزيکي و کمبود نيروي انساني را از مهمترين چالشهاي مرکز تحقيقات ايدز دانست و خواستار رسيدگي به آنها و رفع موانع موجود شد. وي گفت: محدوديت بودجه و عدم برنامه ريزي مناسب جهت تعيين اولويت هاي پژوهشي مطابق با نيازهاي جامعه و نيز عدم همگامي با علوم روز به عنوان يکي از فراگيرترين مشکلات پژوهش در کشور محسوب ميشود که درنهايت پژوهش کشور متضرر اصلي اين مشکلات خواهد بود. عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران افزود: ما در رابطه با نيروي انساني درتنگنا هستيم. از طرفي نيروهايي که جذب مراکز پژوهشي مي شوند عمدتآ در قالب نيروهاي طرحي هستند و فعاليت آنها در مراکز موقتي است و گره اي از مشکلات اساسي مرکز را باز نمي کند. مدير پژوهشي مرکز تحقيقات ايدز ايران ادامه داد: مرکز به لحاظ پست هاي سازماني و رديف بودجه، مستقل نيست و استخدام نيروي دايم براي ما امکان پذير نيست و استفاده از نيروي موقت طرحي به نوعي به تربيت نيروي کار آمد تبديل شده است به گونه اي که اين افراد با آموزش به درجه اي از توانايي و مهارت مي رسند و هنگامي که درانجام فعاليتشان حرفه اي مي شوند، امکان جذب آنها به علت عدم استقلال و کمبود بودجه وجود ندارد و با پايان طرح، مرکز نيروهاي آموزش ديده و مجرب خود را ازدست مي دهند. وي با اشاره به برنامه هاي کلان مرکز اظهارداشت: مرکز تحقيقات ايدز ايجاد در راستاي رسيدن به يک مرکز الگو در آموزش و تحقيق در رابطه با درمان و مراقبت HIV/AIDS در سطح منطقه گام برمي دارد اگر در اين مسير مسئولان پيگير حل مشکلات مرکز باشند، محققان ما دراين مرکز پتانسيل لازم براي رسيدن به اهداف منطقهيي و چشم اندازهاي گسترده تر را دارند. دکتر جباري اضافه کرد: يکي ديگر از چالشهاي مرکز، عدم امکان آموزش کافي در سطح جامعه جهت پيشگيري از ايدز است و اين محدوديت ها در رابطه با آموزش ايدز بيشتر ازحد مورد انتظار است. عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران گفت: با توجه به اينکه فرهنگ هر کشوري ويژگي هاي خاص خود را دارد، ضمن رعايت اصول کلي و علمي آموزش براي پيشگيري از ايدز بايد با لحاظ كردن شاخصه هاي فرهنگي کشور و چالش هاي مرتبط با آن دست به نوآوري زد که در اين راه استفاده از تجربيات ديگر کشورها به ويژه کشورهاي اسلامي بسيار موثر است. وي ادامه داد: ازطرفي در موارد بسياري نيز محدوديت هاي موجود در آموزش پيشگيري از ايدز در جامعه صرفآ بر اساس سليقه مسوولان رسانه ها و سازمان هاي آموزشي و پرورشي و بدون وجود مطالعه است و اين موضوع تبليغ در رسانه هاي جمعي را با محدوديت هاي غير علمي مواجه كرده است؛ بنابراين ضمن جلب نظر مسوولان و اصحاب رسانه هاي جمعي به اين موضوع، بايد تبليغات را به شکل نوآورانه و منطبق با محدوديتها و چالش هاي فرهنگي خودمان پيش ببريم. مدير پژوهشي مرکز تحقيقات ايدز ايران با انتقاد از وضعيت ارزشيابي پژوهشگران و پژوهش هاي علمي در کشور گفت: متاسفانه براي ارزيابي اعضاي هيات علمي براي چاپ اثر و مقاله در مجله هاي خارجي امتياز بيشتري درنظر گرفته مي شود اين نوع امتيازدهي باعث مي شود پژوهشگران بيشتر تمايل به چاپ اثر در مجلات خارجي داشته باشند و به نشريات داخلي کمتر بپردازند. جباري تصريح کرد: ادامه اين روند باعث مي شود که پژوهشگران کمتر به مسائل جامعه خودمان بپردازند و بيشتر به سراغ موضوعات پژوهشي بروند که مورد علاقه و اولويت مجلات خارجي است و مورد نياز جامعه آنهاست. اينکه مجلات خارجي رغبتي به انتشار مباحث پژوهشي مربوط به کشور ما نشان ندهند مذمتي را متوجه آنان نمي کند، زيرا آنان به شيوهاي اصولي به نتايج موضوعات پژوهشي کاربردي بها مي دهند که جزو اولويت هاي پژوهشي جامعه آنان است. راه حل اين موضوع سرمايه گذاري در ايجاد داده هاي استنادي معتبر ملي، منطقهيي و جهاني و نيز تقويت و ارتقاي همه جانبه ي کيفيت مجلات علمي داخلي جهت پژوهش هاي کاربردي و نيز حرکت در مرزهاي دانش در رابطه به پژوهش هاي بنيادي نوين است. مدير پژوهشي مرکز تحقيقات ايدز ايران با اشاره به اين که بايد پژوهش هاي بنيادي اولويت بندي شود افزود: کار اشتباهي که در رابطه با پژوهش در کشور ما انجام مي شود اين است که پژوهشگران با عنوان «براي اولين بار در ايران» تنها به تکرار بدون فاصله يا با فاصله بسيار کم کارهاي پژوهشي کشورهاي ديگر بدون هيچ نوآوري مي پردازند و اينکار را افتخاري براي خود نيز مي دانند، در حالي که اينگونه پژوهش ها با هزينه ي کشورهاي ما با خريد تجهيزات و مواد آزمايشي از آنان تنها پيام «قابل اعتماد بودن نتايج پژوهش آنان» را براي آنان و به خرج ما دارد. اين موضوع بسيار شبيه بازي فوتباليستي است که با سر رو به پايين به بازي ميپردازد. براي جلوگيري ازادامه اين اشتباهات علمي بايد به اولويت بندي موضوعات پژوهشي ، تقويت بودجه مراکز پژوهشي و ايجاد فرهنگ پژوهش و تقويت زير ساخت ها ي مرتبط با آن دست زد. وي در رابطه با اولويت بندي پژوهشي مرکز تحقيقات ايدز ايران بيان داشت: برنامه عملياتي مرکز در سال 1388 که بر اساس برنامه استراتژيک مرکز و افق هاي ترسيم شده تنظيم شده است سه محور اصلي را به عنوان اولويتهاي پژوهشي خود در سال جاري قرار داده است. اولويت اول پژوهش در راستاي اپيدميولوژي توصيفي HIV/AIDS در کشور و عوامل گوناگون مرتبط با ايجاد آن است. محور دوم مرکز تحقيقات ايدز ايران در سال جاري پژوهش در زمينه سياستگذاريهايHIV/AIDS درکشور است و اولويت سوم مرکز در رابطه با کارآزماييهاي باليني در زمينه موضوعات درماني و تشخيصي اين بيماري و به ويژه داروي IMOD است. مدير پژوهشي مرکز تحقيقات ايدز ايران درباره بودجه مرکز نيز گفت: مرکز تحقيقات ايدز مقداري از بودجه اش را از طريق بودجه هاي پژوهشي دانشگاه تامين مي کند که اين مقدار معمولاً رقم زيادي نيست و روند آن به اين گونه است که هر سال در چهار فرصت از پيش تعيين شده مرکز تحقيقات ايدز ايران طرحهاي پژوهشي خود را به معاونت پژوهشي دانشگاه ارائه مي دهد که برخي از اين طرح ها تصويب مي شود و به آن بودجه تعلق مي گيرد. وي افزود: قسمتي ديگر از بودجه مرکز تحقيقات ايدز هم از طريق پژوهش در راستاي اهداف و اولويت هاي سازمان هاي اجرايي، نظارتي و يا پژوهشي است که به صورت طرحهاي دو يا چند مرکزي به اجرا درمي آيد. جباري در رابطه با دليل دولتي بودن مراکز تحقيقات اظهار داشت: مراکز تحقيقاتي در ابتداي فعاليتشان مجبورند که از لحاظ بودجهيي وابسته باشند اما در مراحل بعدي بايد نشانه گيري به سمت استقلال مالي و پژوهش در راستاي رفع نياز هاي جامعه باشد. عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران تصريح کرد: استقلال مالي، مراکز را وادار مي کند تا در رابطه با پژوهش نياز محور عمل کنند چرا تا وقتي که بودجه مرکز تامين است دغدغه مراکز اين نيست که به مشکلات جامعه جواب دهند، اما مراکزي که داراي پژوهش هاي کاربردي هستند مجبورند محورهاي پژوهشي خود را در مسيري قرار دهند که پاسخگوي نياز ها باشد. البته اين موضوع مسوولين را از حمايت مالي و نيروي انساني تا رسيدن به بلوغ پژوهشي بي نياز نمي کند و اين موضوع بسيار شبيه رفتار والدين در حمايت و پشتيباني از کودکان خود در ابتداي زندگي است و بدون اين حمايت و بستر سازي رشد، آينده اميدوار کنندهاي در مقابل آنان نخواهد بود. جباري در پايان خاطرنشان کرد: مديران سطوح بالا در امر مديريت سازمان هاي مختلف به ويژه پژوهشي و آموزشي کشور بايد با ديدي باز علاوه بر اين بستر سازي علمي و پژوهشي، حرکات علمي جديد را نيز رصد کنند. منبع:خبرگزاری ایسنا/Http://www.Isna.ir |