مقام رهبری و مرجعیت:
اخبار نهاد دانشگاه تهران:
اخبار مهم دانشگاه تهران:
مطالب با بیشترین بازدید:
http://www.nahad-ut.ir/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/473601819577moshavereh2.jpg http://www.nahad-ut.ir/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/847106801971moshavereh1.jpg http://www.nahad-ut.ir/components/com_gk2_photoslide/images/thumbm/651716587023moshavereh3.jpg
Make sure you have at least Flash Player 7. If not,please download.

شماره تلفن تماس

021-66953150-1

پست الکترونیک

m_amin[@]nahad-ut[.]com

احکام دانشجویی
آيا پدر مى‏تواند زكات فطره را به فرزند دانشجوى خود كه محتاج است، بدهد؟

آيا عدول از مرجع تقليد زنده به مرجع مساوى با او، جايز است؟ به طور مثال آيا در نماز و روزه دانشجوى مسافر، مى‏توان به مرجع ديگرى كه مساوى با مجتهد اول است، رجوع كرد؟

اساتيد و دانشجويان در صورتى كه كمتر از ده روز در محل تحصيل و خوابگاه مى‏مانند، تكليف نماز و روزه‏شان چيست؟

اساتيد و دانشجويان، در صورتى كه بيش از ده روز با قصد اقامت در محل درس و تدريس مى‏مانند، تكليف نماز و روزه‏شان چيست؟

حكم نماز و روزه دانشجوى مسافر، در سفر اول چگونه است؟

آيا زكات فطره براى دانشجويى كه در خوابگاه سكونت دارد، واجب است؟

فطره دانشجويان و سربازانى كه به طور رايگان از غذاى دولتى استفاده مى‏كنند، بر عهده چه كسى است؟

با توجّه به اينكه بيشتر مراجع، اعتكاف را تنها در مساجد جامع جايز مى‏دانند؛ آيا دانشجويان مى‏توانند نذر كنند كه سه روز در مسجد دانشگاه اجتماع كنند و در اين مدت به طور معمول به نماز و روزه و عبادت و اجراى برنامه‏هاى دينى بپردازند؟

آيا پولى كه به عنوان بورسيه به دانشجو مى‏دهند، خمس دارد؟

دانشجوى پزشكى هستم، حقوق ماهانه خود را از تير تا اسفند يك جا دريافت نموده و با آن براى عمره ثبت نام كرده‏ام، آيا به اين پول خمس تعلق مى‏گيرد؟

مردى با دخترى دانشجو ازدواج مى‏كند؛ آيا پس از آن، شوهر مى‏تواند او را از ادامه تحصيل باز دارد؟

در بيمارستان‏ها و مراكز آموزشى - پزشكى، دانشجويان جهت آموزش به معاينه نواحى مختلف بدن )شكم، سينه، لگن و عورت( بيمار زن مى‏پردازند. با توجه به اينكه اين امر يك موضوع آموزشى است كه در برنامه پزشكان قرار دارد، حكم آن چيست؟

نگاه كردن به عكس‏هاى عريان موجود در كتاب‏هاى پزشكى - كه آموزش آن براى دانشجويان ضرورى است - چه حكمى دارد؟

آيا براى آموزش دانشجويان يا كشف مطالب جديد علم پزشكى، تشريح بدن ميت مسلمان جايز است؟

اگر تحصيل راه‏هاى مطمئن و معتبر در تعيين قبله ممكن نبود (مانند دانشجويانى كه در كشورهاى خارجى زندگى مى‏كنند) تكليف چيست؟

در دانشگاه‏ها امكاناتى براى غذا و لوازم مورد نياز دانشگاهى به دانشجويان داده مى‏شود - كه از سوى وزارت بازرگانى و مؤسسات ديگر به دانشجويان مشغول به تحصيل اختصاص يافته است - آيا توزيع آنها بين ساير كارمندان دانشگاه نيز جايز است؟

اعتبار فيش‏هاى غذاى دانشجويان در صورت عدم دريافت غذا در روز معين باطلى شود؛ آيا جايز است آنها را در روزهاى ديگر، به عنوان فيش‏هاى معتبر براى دريافت غذا ارائه دهيم؟

استفاده دانشجويان از مواد خوراكى ديگران - كه در يخچال مشترك نگه دارى مى‏شود - چگونه است؟

آيا دانشجويان دختر و پسر، مى‏توانند به طور مشترك به اردوهاى تفريحى و سياحتى بروند؟

با كسانى كه در خوابگاه‏هاى دانشجويى به موسيقى‏هاى مبتذل گوش مى‏دهند، چه بايد كرد؟

با توجه به اينكه كلاس‏هاى دانشجويان دختر و پسر، با هم برگزار مى‏شود، ناخودآگاه چشم انسان به دختران نامحرم مى‏افتد؛ حكم آن چيست؟

ما دو نفر همكار مجرد هستيم، براى آنكه روابط مان از نظر شرعى دچار مشكل نشود و به گناه كشيده نشويم، مى‏توانيم بدون اجازه پدر دختر، ازدواج موقت كنيم؟

آيا به درآمد دانشجويى كه تحت تكفّل خانواده است، خمس تعلق مى‏گيرد؟

دانشجويى كه در خود قدرت ادامه تحصيل در مقطع كارشناسى ارشد را مى‏بيند، چنانچه در امتحان ورودى تقلب كند و علت آن را عدم آماده بودن شرايط روحى و روانى، در آن زمان خاص و اصولاً عدم تبحّر در تست‏زنى قلمداد كند؛ آيا عمل او جايز است؟

دانشجوى دبيرى هستم. مبلغى به عنوان حقوق دريافت مى‏دارم. آيا با گذشتن يك سال، بايد خمس مبلغ اضافه را بپردازم يا نه؟


آيا به حق الزحمه دانشجويى خمس تعلق‏مى‏گيرد؟

آيا به بن و كالابرگ‏هايى كه به دانشجويان مى‏دهند، خمس تعلق مى‏گيرد؟

آيا به وام دانشجويى، خمس تعلق مى‏گيرد؟

آيا مى‏شود خمس را به دانشجوى سيّد نيازمند بدهيم؟


--------------------------------------------------

 همه: اگر فرزندان فقير باشند، پدر و مادر بايد مخارج واجب آنان را بپردازند و نمى‏توان چيزى از زكات فطره به آنها داد.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح المسائل مراجع، م 1948 و خامنه‏اى، استفتاء، س 880.
 
 آيات عظام امام و فاضل: آرى، رجوع به مساوى جايز است.(1)
 آيت‏الله تبريزى: در خصوص مسائلى كه ياد گرفته، رجوع به ديگرى جايز نيست.(2)
 آيت‏الله صافى: در خصوص مسائلى كه ياد گرفته، بنابر احتياط واجب رجوع به مساوى جايز نيست.(3)
 آيت‏الله خامنه‏اى: بنابر احتياط واجب، رجوع به مساوى جايز نيست.(4)
 آيات عظام مكارم و نورى: در خصوص مسائلى كه تقليد )عمل( كرده، رجوع به مساوى جايز نيست.(6)(5)
 آيات عظام بهجت و سيستانى: اگر در علم و ورع مساوى باشند، رجوع به مساوى در مسائل غير مرتبط به هم جايز است براى مثال نمى‏تواند در مسائل احكام روزه مسافر باقى بماند و در احكام نماز رجوع كند.(7)
 آيت‏الله وحيد: بايد به فتوايى عمل كند كه مطابق احتياط است و اگر احتياط ممكن نبود و يا مشقّت داشت، مى‏تواند به فتواى ديگرى عمل كند.(8)
پى‏نوشت‏
 (1) آيت‏الله فاضل، توضيح المسائل، م 11 امام، تحرير الوسيله، ج 1، م 4.
 (2) استفتاءات، س 11.
 (3) جامع الاحكام، ج 1، س 18.
 (4) آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 31.
 (5) آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 2، س 14 و ج 1، ص 26 استفتاءات، ج 2، س 21.
 (6)
 (7) وسيلة النجاة، ج 1، م 4 آيت‏الله سيستانى، تعليقات على العروة، م 11 و 13.
 (8) توضيح المسائل، م 4.
 امام خمينى: نماز شكسته است و روزه صحيح نيست.
 آيات عظام بهجت، صافى، فاضل و نورى: اساتيد و دانشجويان، اگر در كمتر از ده روز، حداقل يك بار، بين وطن و دانشگاه رفت و آمد داشته باشند و اين وضعيت، تا مدتى ادامه داشته باشد- به طورى كه نزد عرف »سفر« كار آنان شمرده شود- نماز ايشان در محل تحصيل و بين راه تمام و روزه صحيح است. ]به طور مثال حداقل چهار ماه‏[
 تبصره 1. )سفر اول(. تمامى دانشجويان و اساتيد مذكور، هرگاه در طول مدت تحصيل بيش از ده روز در وطن خود بمانند، و يا اولين مسافرت شروع سال تحصيلى آنان باشد، بايد نماز را در محل درس شكسته بخوانند و روزه نگيرند. اما پس از يك رفت و برگشت ميان وطن و محل تحصيل، نماز را كامل بخوانند و روزه را بگيرند.
 تبصره 2. به فتواى آيت‏الله بهجت، سفر اول با طى مسير هشت فرسخ، تحقق مى‏يابد. ازاين‏رو اگر فاصله محل درس و تدريس از وطن، بيش از هشت فرسخ‏باشد، در همان اولين مسافرت نيز نمازشان در محل تحصيل، كامل و روزه صحيح است.
 آيت‏الله خامنه‏اى: اساتيد و دانشجويان بورسيه و مأمور به تحصيل، اگر در كمتر از ده روز، حداقل يك بار بين وطن و دانشگاه رفت و آمد داشته باشند، نماز آنان تمام و روزه ايشان صحيح است اما ديگر دانشجويان، نمازشان شكسته و روزه آنها صحيح نيست.
 تبصره. با توجه به اينكه آيت الله خامنه‏اى در مسئله رجوع به مرجع مساوى، احتياط واجب دارند، دانشجويان مى‏توانند در اين مسئله به مرجع تقليد مساوى ديگر، مراجعه كنند ]به شرط اينكه مرجع تقليد جديد[ رجوع به مرجع مساوى را جايز دانسته باشد و نماز دانشجوى مسافر را تمام و روزه او را صحيح بداند )مانند آيت الله بهجت(.
 آيت‏الله تبريزى: دانشجو اگر در مدت كمتر از ده روز، بين وطن و دانشگاه رفت و آمد كند، بايد احتياط كند يعنى، نماز را تمام و شكسته بخواند و اگر روزه گرفت، صحيح است و قضا ندارد. استاد اگر هر هفته، براى تدريس، به حدّ مسافت شرعى مسافرت مى‏كند- چنانچه مدت تدريس، دو ماه يا زيادتر باشد- بايد نماز را تمام بخواند و روزه بگيرد.
 تبصره. با توجه به اينكه آيت اللَّه تبريزى در اين مسئله احتياط واجب دارند، مقلدان ايشان مى‏توانند در اين مسئله به فتواى مرجع تقليد مساوى و يا اعلم بعدى رجوع كنند و نمازشان را تمام بخوانند و روزه بگيرند.
 آيت‏الله سيستانى: 1. اگر زمان تحصيل و تدريس اساتيد و دانشجويان، حداقل دو سال ادامه دارد و در آنجا مستقر مى‏شوند ]گر چه در هفته دو شبانه روز كامل باشند به نحوى كه به آنان مسافر گفته نشود[ آنجا در حكم وطن است و بايد نمازشان را در محل تحصيل، تمام بخوانند و روزه را بگيرند.
2. اگر اساتيد و دانشجويان در هفته، حداقل سه روز بيش از مسافت شرعى رفت و آمد كنند و يا در سفر باشند و اين برنامه براى مدتى )به طور مثال شش ماه در يك سال و يا حداقل سه ماه در چند سال تحصيلى( ادامه يابد كثيرالسفر محسوب مى‏شوند و نماز ايشان در محل تحصيل و بين راه تمام و روزه‏شان صحيح است.
 تبصره 1. در هر دو صورت اگر در ماه اول، قصد اقامت ده روز نكنند، بايد احتياط نمايند يعنى، نمازشان را هم تمام و هم شكسته بخوانند و روزه را هم بگيرند و هم قضا نمايند.
 تبصره 2. با توجه به اينكه آيت الله سيستانى، رجوع به مرجع تقليد مساوى را جايز مى‏داند، مقلدان ايشان مى‏توانند در اين مسئله به مرجع مساوى ديگر، مراجعه كنند كه نماز را كامل و روزه را صحيح مى‏داند.
 آيت‏الله مكارم: 1. اساتيد و دانشجويان اگر براى مدت قابل ملاحظه‏اى- مثلًا يك سال يا بيشتر- در محل تحصيل يا تدريس بمانند، آن محل در حكم وطن است و نماز و روزه در آنجا، تمام مى‏باشد و ماندن ده روز پى در پى در آنجا شرط نيست.
تبصره. اين گروه از دانشگاهيان از هنگام شروع به درس سه روز اول را در محل درس و تدريس احتياط كنند يعنى نماز را هم كامل و هم شكسته بخوانند و روزه را هم بگيرند و هم قضا كنند و پس از آن در همان سفر اول نماز را تمام بخوانند و روزه بگيرند، مگر آنكه قصد ده روز نمايند. در اين صورت احتياط مذكور لازم نيست.
2. كسانى كه همه روزه، يا حداقل سه روز در هفته، به محل تحصيل يا تدريس مى‏روند يعنى، صبح به محل تحصيل يا تدريس مى‏روند و عصر باز مى‏گردند و اين كار مدتى ادامه مى‏يابد، كثيرالسفر محسوب مى‏شوند و نماز و روزه ايشان در آن محل و به هنگام رفت و برگشت، تمام است.
تبصره. اين گروه از دانشگاهيان از هنگام شروع به درس، در چند سفر اول احتياط كنند يعنى نماز را شكسته و تمام بخوانند و اگر روزه گرفتند آن را قضا كنند.
 آيت‏الله وحيد: اگر در هفته حداقل چهار روز بين وطن و دانشگاه رفت و آمد كند و اين كار براى مدت يك سال يا بيشتر ادامه داشته باشد، آنجا در حكم وطن است. نماز در آنجا تمام و روزه صحيح است و در بين راه بايد احتياط كند يعنى، نماز را تمام و شكسته بخواند و روزه بگيرد و قضاى آن را نيز به جا آورد و اگر رفت و آمد سه روز باشد، در اين مورد نيز بايد احتياط كند.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) دفتر: همه مراجع.

- احكام نماز و روزه اساتيد و دانشجويان-
همه مراجع: براى اين گونه افراد، نماز تمام و روزه صحيح است.
 تبصره. در صورتى كه از ابتدا به طور جدّ، قصد ماندن ده روز داشته باشند و بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى، به دليلى تصميم بر بازگشت به وطن بگيرند نماز و روزه آنها در محل تحصيل كامل خواهد بود.
دانشجويانى كه در خوابگاه ده روز يا بيشتر مى‏مانند و بين آنجا و محل تحصيل رفت و آمد مى‏كنند و فاصله بين آن دو، كمتر از چهار فرسخ شرعى (5/22 كيلومتر) است، حكم نماز و روزه‏شان چگونه است؟
 امام خمينى: اگر در مدت ده روز، تنها يك مرتبه و به اندازه دو ساعت، از خوابگاه به دانشگاه بروند، نماز تمام و روزه صحيح است و در غير اين صورت شكسته است و روزه صحيح نيست.(1)
 آيت‏الله خامنه‏اى: اگر در مدت ده روز، به اندازه يك تا دو ساعت در روز يا چند روز كه مجموع آن به مقدار يك سوم روز يا يك سوم شب باشد از خوابگاه به دانشگاه بروند، نماز تمام و روزه صحيح است و در غير اين صورت نماز شكسته است و روزه صحيح نيست.(2)
 آيت‏الله تبريزى: بنابر احتياط واجب، بايد نماز را بين شكسته و تمام جمع كنند و اگر روزه بگيرند، صحيح است و قضا ندارد.(3)
 آيات عظام بهجت، سيستانى، فاضل، صافى، مكارم، نورى و وحيد: در فرض ياد شده، نماز تمام و روزه صحيح است.(4)
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح المسائل مراجع، م 8331.
 (2) آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 956.
 (3) دفتر: آيت‏الله تبريزى.
 (4) دفتر: آيت‏الله نورى، آيت‏الله سيستانى، آيت‏الله مكارم، آيت‏الله بهجت، آيت‏الله صافى، آيت‏الله فاضل و آيت‏الله وحيد.
اگر استاد يا دانشجو به طور اتفاقى، به شهرى غير از محل درس مسافرت كند، نماز و روزه او چگونه است؟
 همه )به جز آيت‏الله سيستانى(: نماز شكسته است و روزه صحيح نيست.(1)
 آيت‏الله سيستانى: نماز تمام و روزه صحيح است.(2)
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح المسائل مراجع، م 1307 و آيت‏الله وحيد، توضيح المسائل، م 1316 و آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 546.
 (2) توضيح المسائل مراجع، م 7031.
 
 آيات عظام امام و خامنه‏اى: در همه سفرها شكسته است.(1)
 آيت‏الله سيستانى: بايد در ماه اول احتياط كند يعنى، نماز را شكسته و تمام بخواند و اگر روزه گرفت، آن را قضا كند.(2)
 آيات عظام صافى، فاضل و نورى: بايد نماز را شكسته بخواند و روزه صحيح نيست.(3)
 آيت‏الله وحيد: در ماه اول و دوم بايد احتياط كند يعنى، نماز را شكسته و تمام بخواند و اگر روزه گرفت، آن را قضا كند.(4)
 آيت‏الله مكارم: بايد در چند سفر اول احتياط كند يعنى، نماز را شكسته و تمام بخواند و اگر روزه گرفت، آن را قضا كند.(5)
 آيت‏الله تبريزى: بايد احتياط كند يعنى، نماز را شكسته و تمام بخواند و اگر روزه گرفت، صحيح است و قضا ندارد.(6)
 آيت‏الله بهجت: اگر در سفر اول، فاصله آن از مسافت هشت فرسخ بيشتر باشد، بايد نماز را تمام بخواند و اگر كمتر از اين مقدار باشد، بايد شكسته بخواند.(7)
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح المسائل مراجع، نماز مسافر، شرط هفتم آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبةالاستفتاءات، س 256.
 (2) آيت‏الله سيستانى، منهاج الصالحين، ج 1، صلاة المسافر، الخامس و gro.inatsis نماز مسافر.
 (3) آيت‏الله صافى، جامع الحكام، ج 1، نماز مسافر دفتر آيت‏الله فاضل و آيت‏الله نورى.
 (4) دفتر: آيت‏الله وحيد.
 (5) آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 2، 482.
 (6) آيت‏الله تبريزى، استفتاءات، س 105.
 (7) دفتر آيت‏الله بهجت.
 
 همه مراجع: اگر مخارج او را پدر و مادر مى‏دهند و نان خور ايشان محسوب مى‏شود، بر عهده آنها است و اگر دانشجو مستقل است، بر عهده خودش مى‏باشد.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) العروة الوثقى، ج 2، زكات الفطره، فصل 2، م 2.
 
همه مراجع (به جز آيات عظام صافى، مكارم و نورى): بر عهده خودش است و چنانچه تمكن مالى نداشته باشد از او ساقط است.(1)
 آيت‏الله نورى: در فرض ياد شده زكات فطره بر كسى واجب نيست.(2)
 آيت‏الله مكارم: اگر تمكّن مالى دارد، بنابر احتياط واجب خودش بپردازد.(3)
 آيت‏الله صافى: هر كدام تمكن داشته باشند، بنابر احتياط خودشان بپردازند.(4)
 تبصره. از نظر كسانى كه زكات فطره بر عهده دانشجو نيست اگر وى تمكن مالى دارد، احتياط مستحب آن است كه خودشان بپردازند.
پى‏نوشت‏
 (1) امام، استفتاءات، ج 1، زكات، س 17 آيت‏الله خامنه‏اى، استفتاء، س 859 و 860 و 863 آيت‏الله فاضل، ج 1، س 876 آيت‏الله تبريزى، استفتاءات، س 780 و 781 دفتر آيت‏الله وحيد، آيت‏الله بهجت و آيت‏الله سيستانى.
 (2) استفتاءات، آيت‏الله نورى، ج 2، س 203.
 (3) استفتاءات، آيت‏الله مكارم، ج 1، س 963.
 (4) آيت‏الله صافى، جامع‏الاحكام، 1، ج 1، س 365.
 
همه مراجع: آرى، نذر ياد شده صحيح است.(1)
 تبصره. متعلق نذر به هر صورت كه نيت شود، بايد طبق آن عمل گردد. از اين رو مى‏توان روزهاى عبادت و يا ساعت حضور را تغيير داد.
پى‏نوشت‏
 (1) دفتر همه مراجع.
 
همه مراجع: آرى، چنانچه تا سر سال خمسى زياد بيايد، خمس دارد.(1)
 تبصره. دانشجويان بورسيه دبيرى و كسانى‏اند كه چند سال آموزش مى‏بينند و در اين مدت، از سوى دانشگاه يا وزارتخانه مربوطه حقوق دريافت مى‏كنند و تعهّد مى‏دهند كه پس از پايان تحصيلات، در مقابل حقوق دريافت شده، خدمت كنند. اين حقوق تفاوتى با ساير درآمدها ندارد از اين رو به آن خمس تعلق مى‏گيرد.
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح‏المسائل مراجع، م 1752 آيت‏الله نورى، توضيح‏المسائل، م 1748 آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 995 و آيت‏الله وحيد، توضيح‏المسائل، م 1760.
 
 آيات عظام امام، تبريزى، سيستانى، فاضل و وحيد: آرى، چنانچه تا سر سال خمسى به عمره سفر نكند، خمس دارد.(1)
 آيات عظام صافى، مكارم و نورى: خير، خمس ندارد.(2)
 آيت‏الله بهجت: اگر تنها راه مشرف شدن، واريز كردن پول به حساب است، خمس ندارد.(3)
 آيت‏الله خامنه‏اى: مبلغ واريز شده، اگر به عنوان قيمت يا اجرت سفر حج )عمره(، بر اساس قرارداد منعقده با سازمان حج و زيارت باشد، خمس ندارد.(4)
پى‏نوشت‏
 (1) امام، استفتاءات، ج 1، س 108 آيت‏الله تبريزى، استفتاءات، س 873 آيت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 2، س 493 دفتر آيت‏الله وحيد و آيت‏الله سيستانى.
 (2) آيت‏الله صافى، جامع‏الاحكام، ج 1، س 701 آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 2، س 541 دفتر آيت‏الله نورى.
 (3) آيت‏الله بهجت، وسيلةالنجاة، م 1389.
 (4) آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 972.
 
 همه مراجع )به جز آيت‏الله نورى(: اگر در ضمن عقد، شرط نشده كه زن به تحصيل خود ادامه دهد و يا عقد بر طبق اين شرط و توافق واقع نشده است، زن نمى‏تواند بدون اذن شوهر، از منزل خارج شود. در غير اين صورت، مى‏تواند به تحصيل خود ادامه دهد.(1)
 آيت‏الله نورى: اگر تحصيل دختر باعث تضييع حق شوهر نباشد، مى‏تواند بدون اذن او، به تحصيل خود ادامه دهد.(2)-
پى‏نوشت‏
 (1) امام، استفتاءات، ج 3، حقوق زوجيت، س 14 و 19 و 25 آيت‏الله صافى، جامع الاحكام، ج 2، س 1253 و 1334 آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 2، س 966 و 901 و 902 آيت‏الله بهجت، توضيح‏المسائل متفرقه، م 18 آيت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 1627 و 1625 آيت‏الله تبريزى، صراط النجاة، ج 5، س 650 و 653 آيت‏الله تبريزى، صراط النجاة، ج 5، س 650 دفتر آيت‏الله وحيد و آيت‏الله سيستانى.
 (2) آيت‏الله نورى، استفتاءات، ج 2، س 576.
 
 همه مراجع )به جز آيت‏الله تبريزى(: اگر فراگيرى مسائل پزشكى، در حدى است كه حفظ سلامتى و جان بيماران )هر چند در آينده(، متوقف بر آن باشد به مقدار ضرورت و ناچارى جايز است.(1)
 آيت‏الله تبريزى: اگر فراگيرى مسائل پزشكى، در حدى است كه حفظ سلامتى و جان بيماران )هر چند در آينده( و يا حفظ پيشرفت و فرهنگ طب مسلمانان، متوقف بر آن باشد، اشكال ندارد.(2)
پى‏نوشت‏
 (1) آيت‏الله فاضل، ج 1، س 2082 و 2090 آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 1، س 1551 و 1573 آيت‏الله صافى، هداية العباد، ج 2، النكاح، م 22 و جامع‏الاحكام، ج 2، س 1706 آيت‏الله نورى، استفتاءات، ج 1، س 957 آيت‏الله بهجت، احكام و استفتاءات پزشكى، ص 33، س 20 امام، استفتاءات، ج 3،( نظر )، س 47 و 49 و 50 دفتر آيت‏الله سيستانى، آيت‏الله وحيد.
 (2) آيت‏الله تبريزى، صراطالنجاة، ج 1، س 978.
 
 همه مراجع: اگر بدون قصد لذت و ترس افتادن به حرام باشد، اشكال ندارد.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) آيت‏الله خامنه‏اى، استفتاء، س 1313 آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 1، س 789 آيت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 2093 آيت‏الله نورى، استفتاءات، ج 1، س 931 آيت‏الله صافى، جامع‏الاحكام، ج 2، س 1707 آيت‏الله بهجت، احكام و استفتاءات پزشكى، ص 31، س 12 امام، استفتاءات، ج 3،( نظر )، س 49 و 50 آيت‏الله تبريزى، صراطالنجاة، ج 5، س 1022، دفتر آيت‏الله سيستانى و آيت‏الله وحيد.
 
 همه مراجع )به جز آيت‏الله تبريزى(: اگر امكان دسترسى به بدن ميت غيرمسلمان نباشد و كشف مسائل جديد پزشكى در حدى باشد كه نجات جان مسلمان )هر چند در آينده(، متوقف بر آن باشد تشريح بدن ميت مسلمان )به مقدار ضرورت( اشكال ندارد.(1)
 آيت‏الله تبريزى: اگر نياز به تشريح است، بايد جسد غيرمسلمان را تهيه كنند و تشريح جسد مسلمان جايز نيست.(2)
پى‏نوشت‏
 (1) امام، تحرير الوسيله، ج 2، التشريح، م 3 آيت‏الله بهجت، احكام پزشكى، ص 46 آيت‏الله فاضل، جامع المسائل، ج 1، س 2142 آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 1280 و 1312 آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 1، س 1471 آيت‏الله نورى، استفتاءات، ج 2، س 893 آيت‏الله سيستانى، توضيح المسائل، احكام تشريح، م 57 آيت‏الله وحيد، توضيح المسائل، م 2893.
حكم دست زدن دانشجويان پرستارى به استخوان‏هاى )بدون گوشت( ميت چيست ؟
 آيات عظام امام، خامنه‏اى و نورى: اگر ميت را غسل نداده‏اند، بايد براى مس استخوان او غسل كرد.(1)
 آيات عظام بهجت، صافى و فاضل: اگر ميت را غسل نداده‏اند، بنابر احتياط واجب بايد براى مس استخوان او غسل كرد.(2)
 آيات عظام تبريزى، سيستانى، مكارم و وحيد: اگر استخوانى باشد كه گوشت ندارد، براى مس آن غسل واجب نيست.(3)
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح‏المسائل مراجع، م 529 آيت‏الله نورى، توضيح‏المسائل، م 530 آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 229 و 252.
 (2) توضيح‏المسائل مراجع، م 529.
 (3) توضيح‏المسائل مراجع، م 529 و آيت‏الله وحيد، توضيح‏المسائل، م 535.
 همه مراجع (به جز آيت‏الله بهجت): اگر تحصيل راه‏هاى مطمئن و معتبر ممكن نبود، از هر راهى كه براى او گمان به قبله پيدا شود، كفايت مى‏كند.
 آيت‏الله بهجت: براى نماگزار واجب نيست در تشخيص قبله، راه‏هاى يقين آور و معتبر را پيگيرى و جست و جو كند بلكه اگر از هر راهى براى او گمان عقلايى به قبله پيدا شود، كفايت مى‏كند هر چند تحصيل راه‏هاى مطمئن بهتر و موافق احتياط است.(1)
 تبصره 1. مراجع تقليد برخى از راه‏ها و نشانه‏هاى گمان آور را بيان كرده‏اند كه عبارتند از:
1. قبله محراب مساجد و قبور مسلمانان،
2. قبله شناس حتى اگر مسلمان نباشد،
3. قبله نماهاى معمول.(2)
 تبصره 2. آيت اللّه وحيد قبله بلد و قبور مسلمانان را از راه‏هاى مطمئن و معتبر مى‏داند.
پى‏نوشت‏
 (1) آيت‏الله بهجت، توضيح المسائل مراجع، م 782.
 (2) توضيح المسائل مراجع، م 782 العروة الوثقى، ج 1، القبلة، م 2 آيت‏الله وحيد، توضيح المسائل، م 788 و دفتر آيت‏الله خامنه‏اى.
همه مراجع: خير، توزيع نيازمندى‏هاى مختص به دانشجويان مشغول به تحصيل، بين ساير اشخاصى كه در آنجا كار مى‏كنند، جايز نيست.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) امام، استفتاءات، ج 3، مقررات دولتى، س 50 و 112 و 148 آيت‏الله صافى، جامع الاحكام، ج 2، س 1549 -1547 آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 1964 آيت‏الله تبريزى، استفتائات، س 1300 آيت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 933 و 938 و دفتر آيت‏الله سيستانى، آيت‏الله مكارم، آيت‏الله وحيد، آيت‏الله نورى و آيت‏الله بهجت.
همه مراجع: استفاده از فيش‏هايى كه از اعتبار ساقط شده‏است، براى دريافت غذا جايز نيست و تصرّف در غذايى كه با آن گرفته مى‏شود، جايز نبوده و موجب ضمان است.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 1963 و دفتر همه مراجع.
 
 همه مراجع: استفاده از آنها، بدون اجازه صاحبش جايز نيست.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) دفتر همه مراجع.
 همه مراجع: با توجه به اينكه اختلاط دختران و پسران باعث مفسده است، بايد از آن اجتناب شود.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) دفتر همه مراجع.
 همه مراجع: اگر احتمال تأثير مى‏دهيد- در صورت فراهم بودن ساير شرايط- بايد به او تذكر دهيد و يا در صورت امكان، مسؤولان امر را مطلع سازيد.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) دفتر همه مراجع.
 همه مراجع: اگر ناخود آگاه و بدون قصد لذت باشد، اشكال ندارد.(1)

صيغه محرميت- محرميت همكار- اجازه پدر- احكام ويژه دانشجويى-
 همه مراجع: روابط كارى و تحصيلى باعث نمى‏شود، اذن پدر يا جد پدرى دختر از اعتبار بيفتد.
پى‏نوشت‏
 (1) آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 2 س 1036 آيت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 2 س 1324 العروةالوثقى، ج 2، النكاح 27 امام، تحرير الوسيله، ج 2، النكاح م 27 آيت‏الله نورى، استفتاءات، ج 1 س 484 و توضيح‏المسائل م 2429 توضيح‏المسائل مراجع، م 2433 آيت‏الله وحيد، توضيح‏المسائل م 2442 دفتر آيت‏الله خامنه‏اى آيت‏الله صافى، جامع‏الاحكام، ج م س 1700 1702 و 1703 توضيح‏المسائل مراجع، م 2433 و آيت‏الله خامنه‏اى، استفتاء، س 487.
 (2) آيت‏الله خامنه‏اى، استفتاء، س 86 امام، استفتاءات، ج 3، اولياى عقد، س 10 آيت‏الله سيستانى، gro.inatsiS عقد موقت، ش 16 منهاج الصالحين، كتاب النكاح، اولياء العقد، م 67 آيت‏الله صافى، جامع الاحكام، ج 2، س 1311 آيت‏الله مكارم، استفتاءات، ج 1، س 761 آيت‏الله تبريزى، استفتاءات، س 1479 آيت‏الله فاضل و آيت‏الله بهجت، توضيح‏المسائل مراجع، م 385 و دفتر آيت‏الله نورى.
 همه مراجع: چنانچه از درآمد كسب تهيه شده و يك سال از آن گذشته باشد، خمس دارد.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح‏المسائل مراجع، م 1757 آيت‏الله نورى، توضيح‏المسائل، م 1753 آيت‏الله خامنه‏اى، اجوبة الاستفتاءات، س 996 آيت‏الله وحيد، توضيح‏المسائل، م 1765.
 
همه مراجع: تقلّب در امتحان در هر صورت، جايز نيست.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) مام، استفتاءات، ج 2، مكاسب‏محرمه، س 138 آيت‏الله فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 2194 ودفتر همه مراجع.
همه: آرى، خمس دارد.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح‏المسائل مراجع، م 1752 نورى، استفتاءات، ج 2 س 369 خامنه‏اى، اجوبة، س 995 وحيد، توضيح‏المسائل، م 1760.
همه: آرى، مبلغى كه در مقابل كار و پژوهش دانشگاهى دريافت مى‏شود- چنانچه تا سرسال خمسى زياد بيايد خمس دارد.(1)
پى‏نوشت‏
 (1) توضيح‏المسائل مراجع، م 1752 نورى، توضيح‏المسائل، م 1748 خامنه‏اى، اجوبة، س 995 و وحيد، توضيح‏المسائل، م 1760.
امام، خامنه‏اى و نورى: خير، خمس ندارد.(1)
سيستانى و صافى: اگر تا سر سال خمسى زياد بيايد، خمس دارد.(2)
فاضل، مكارم و بهجت: اگر تا سر سال خمسى زياد بيايد، بنابر احتياط واجب خمس دارد.(3)
وحيد و تبريزى: اگر ارزش آن زياد و قابل توجه باشد و تا سر سال خمسى زياد بيايد، خمس دارد.(4)
 تبصره. بن دانشجويى هديه محسوب مى‏شود.
پى‏نوشت‏
 (1) امام، توضيح‏المسائل، م 1753 نورى، توضيح‏المسائل، م 1749 خامنه‏اى، اجوبة، س 850 و 862.
 (2) توضيح‏المسائل مراجع، م 1753.

همه: چنانچه اقساط وام را در سال‏هاى آينده دريافت كنند، خمس ندارد.(1)
 تبصره 1. چنانچه اين وام تا بعد از پرداخت اقساط آن پس انداز شود، به آن خمس تعلق مى‏گيرد.
 تبصره 2. به سود حاصل از وام مزبور- چنانچه تا سر سال خمسى زياد بيايد- خمس تعلق مى‏گيرد.
پى‏نوشت‏
 (1) امام، استفتاءات، ج 1، س 165 خامنه‏اى، اجوبة، س 867 مكارم، استفتاءات، ج 1، س 311 بهجت، توضيح‏المسائل، م 1379 تبريزى، صراطالنجاة، ج 1، س 1389 صافى، جامع‏الاحكام، ج 1، س 727 فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 843 سيستانى، توضيح‏المسائل، م 1757 نورى، استفتاءات، ج 2، س 332 دفتر وحيد.
امام و خامنه‏اى: بدون اجازه حاكم شرع جايز نيست.(1)
فاضل، نورى، مكارم، بهجت و وحيد: نسبت به سهم امام‏عليه السلام، بدون اجازه حاكم شرع جايز نيست و در سهم سادات، بنابر احتياط واجب، بايد با اجازه حاكم شرع باشد.(2)
تبريزى، سيستانى و صافى: سهم سادات را مى‏توان داد ولى در سهم امام بايد با اجازه حاكم شرع باشد.(3)
پى‏نوشت‏
 (1) خامنه‏اى، اجوبة، س 1017 توضيح‏المسائل مراجع، م 834.
 (2) توضيح‏المسائل مراجع، م 1834 نورى، توضيح‏المسائل، م 830 و وحيد، توضيح‏المسائل، م 1843.
 (3) توضيح‏المسائل مراجع، م 1834.